İlk çağdandır Türk
 son düvelinde hala Türk.
Yınallardan İbrahim'in önemi
  Sultan Alparslan'ın mertliği
 Karacahisar'dan Yüce Devlet'i 
  Plevnedeki ruhu haykıralım.
Ulu Gazi'nin aslanlarına gelelim,
 Çanakkale'yi geçtirmeyelim!
  İnönü'yü
   Sakarya'yı
    Kütahya'yı yiğit postallarıyla inletelim!
Antep'i, Maraş'ı, Urfa'yı;
 dünyanın eşsiz kahramanlarını duyuralım!

Sevdalıyız vatana
 Zemzem kutisyeti vardır şehidimizin kanımızda
  Sattırmayız hayınlara.

100 yıl öncede
 800 yıl öncede kanıtladığımız gibi,
  Gerekirse barutla yine; yeniden...

Anadolu'da Rum varlığı
 kibirli
  içi boş bir hayaldir!

Ümidimiz tükenmez şükür,
 bitmez istiklal sevdası içimizde büyür!
Bizler hür Türkler,
 hep bir yiğit var eder!

Kapak Görsel: Müdafaa-i Milliye Cemiyeti Posteri

Geçtiğimiz ay ziyaret ettiğimiz Türkiye Muharip Gaziler Derneği Bursa Şubesinde birbirinden değerli, hala vatan aşkıyle yanıp tutuşan gazi büyüklerimiz ile tanıştım. Kendilerinin anılarını dinlemek o an sanki oradaymışımcasına bana heyecan vermişti.

"Yavru; korunması gereken." parolasını söylerken gözlerinin dolmasını görmekte beni bir yandan duygulandırmıştı.

Onlardan bizlere emanet edilen bu bayrak ve vatan toprağını korumak bizlerin en asil görevi olacaktır. Ayrıca kendilerinin bizlere hediyesi olan TÜMGAZİDER flamasını da ömrüm boyunca saklayacağım.

Yazımın sonuna geldim. Bu satırları yazarken hem böyle bir geçmişe sahip olduğum için gururlu hem de vatan aşkını iliklerime kadar hissettiğim için mutluyum. Kendilerine bir Türk Genci olarak teşekkürlerimi sunmak istiyorum.

Son olarak röportajımız çok yakında yayında.

/Dipnot: Hizip kelimesi Türk Dil Kurumuna göre parti veya sendika gibi toplumsal örgütlerde örgütün izlemekte olduğu ana siyasi çizgiye veya çalışma biçimine karşı olan, ayrı bir teşkilat merkezi bulunan örgüt içi grup; bölüngü, bölüntü, fraksiyon anlamına geliyor.

Dünya bundan tam 20 sene önceyi, 2005in son demlerini yaşıyordu. Türkiye de ise kış aylarının başlangıcı olan aralık yavaş yavaş üstünden kasım mayhoşluğunu kaldırıyor; çetin soğukları getiriyordu. Aralık ayının ortalarına doğru yazımızın kaleme alınmasına vesile olan DİSK (10 Aralıkçılar) heyeti İstanbul Dedeman Otelde gerçekleştirecekleri toplantı için hazırlanıyorlardı. İlki Bolu’da gerçekleştirilen toplantıya “Solda Yenileme” adı verildi. Toplantıya katılan isimler ise şu şekildeydi: Yönetici rolünde Erol Tuncer, Konuşmacılar sıfatında ise Süleyman Çelebi, Burhan Şenatalar, İbrahim Kaboğlu, Fuat Keyman, Kuvvet Lordoğlu, Erol Katırcıoğlu, Ayşe Buğra, Fatmagül Berktay, İpek İlkkaracan, Kemal Işık, Tarık Akan, Rutkay Aziz, Meral Okyay, Pelin Batu bulunuyordu. Programa katılan yaklaşık 300 siyasetçinin Erdal İnönü ve Altan Öymen de vardı. Heyet bu toplantı sonucunda “yeni siyaset anlayışı” fikirlerini duyuracaktı. 

2006 ve 2007 yıllarında, çeşitli illerde, bu toplantıların devamı niteliğinde toplantılar gerçekleştirildi ve kamuoyunun desteği alınmaya çalışıldı. 23 Temmuz 2007 Genel Seçimlerinde ÖDP, SHP, DSP ve diğer sol hareketlerin ortak bir listeyle seçimlere girilmesi için çalışmalar yürütüldü. 2008 yılında çeşitli illerde örgütlenerek projenin daha geniş bir kitleye yayılması amaçlandı.

Hali hazırda CHP’nin içerisinde Ulu Önder Atatürk’ün adından rahatsız olanlar, onun mirasını bölmeye çalışanlar bulunuyor. Bu isimler gerek parti genel başkanlığında, gerek il-ilçe başkanlığında, gerekse kilit noktalarda çalışmalarını gayeleri uğrunda yürütüyorlar. Kafanızda somutlaşması için örneklerle bunları açıklayayım:

-“Demirtaş çıkınca kucaklaşacağız, onun söyledikleri çok önemli.” diyordu Tuncay Özkan. 
-“Tekke ve zaviyelerin kapatılmasının toplumu yozlaştırıldığını” düşünüyordu Bülent Kuşoğlu.
-Altı Ok’u yeniden yorumlayan, Kanun Hükmünde Kararnameler için imza veriyordu Fethi Açıkel.
-PYD’li terörist Aziz Güler’in leşinin kaldırıldığı törene katılmıştı Gamze Akkuş İlgezdi.
-Kemal Derviş’in Hazine Müsteşarlığını yapmıştı Faik Öztrak.
-“Demirtaş’ın terörü bitirme çabası samimiydi, bu yüzden içeride” diyordu Aykut Erdoğdu.
-SODEV’de görev yapmıştı ve “Tüm KHK’lılar işlerine iade edilmeli.” diye çırpınıyordu Gökçe Gökçen.
-DHKP-C’li Nuriye Gülmen ve Semih Özakça için oturma eylemi yapıyordu Gülizar Biçer Karaca.
-“Sınırımızda başkası olacağına PYD olsun.” diyordu Muharrem Erkek.
-“AA’ya alternatif bir sistem kuruyoruz.” deyip 7 milyon TL harcamıştı Onursal Adıgüzel. (Sistem 5 
dakika sonra çökmüştü.)
-“Atatürk döneminde demokrasi yoktu.”, “CHP’nin içerisinde askeri vesayetçiler var.”, “Atatürk 
döneminde dahi hiçbir zaman bu topraklarda laiklik ve demokrasi olmadı, çizgileri hep askeri vesayet 
belirledi.” diyordu Orhan Sarıbal. 
-Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartına uyulmasını partinin değiştirilmez ilkesi haline getirmeye 
çalışmıştı Seyit Torun.
-HDP ile birlikte çalıştıklarını açıklamış, yıllarca Doğu ve Güneydoğu’daki delegelerin belirlenmesinde 
önemli rol oynamış, PYD’li teröristi basın açıklaması sırasında meclise sokmuştu Veli Ağbaba.
-“En büyük teşekkürü Demirtaş’a ediyorum” diyordu Yıldırım Kaya.
-“Kürt sorununu eşitlik ve yurttaşlık temelinde çözeceğiz.” diyordu Yunus Emre.
-“Bizleri 1930’ların CHP’si gibi görmeyin.”, “PYD terör örgütü değildir.”, “Yerel Yönetim Özerklik
-PKK'nın yayın organına konuşmuş ve "Öcalan'ın hakları ihlal ediliyor." demişti Sezgin Tanrıkulu.
Şartının çekincelerini kaldıracağız.”, “Ben Dersimli Kemal’im…” diyordu Kemal Kılıçdaroğlu.
-Eşiyle kürsüye çıkıp zafer işareti yapıyordu Ekrem İmamoğlu.
-“Kürt sorunu” hakiyesini diline doladı Özgür Özel.
-Atatürk diyemiyordu Canan Kaftancığlu...

Ve son olarak önce partili arkadaşlara sonrada oy veren arkadaşlara sesleniyorum: Cumhuriyet Halk Partisi bizim partimizdir, Atatürkçülerin partisidir. Kimse CHP’den büyük değildir. Korkmayın sesinizi avazınız çıktıkça duyurmaya gayret edin. Unutmayın burası CHP, burada 10 Aralık’tan önce 29 Ekim gelir.

  Ulusalcılık ya da Milliyetçilik; Avrupa da yaşanan Sanayi Devrimi sonrasında ortaya çıkan işçi 
ihtiyacı ile birlikte gelişme imkanı bulmuştur. İnsanlar arasındaki güçlü bağı oluşturmanın 
temelinde dil yatar. Dili ise ortak kültür oluşturur. Yazımızın konusu olan Ulusalcılık fikri, ortak 
kültürü esas alır. 

  Ulusalcılık ideolojisinin asıl ortaya çıkış noktasına ise 18. yüzyılın ortalarında gerçekleşen ve 
asırlar boyunca dünyayı etkisi altına alacak “Fransız İhtilali” diyebiliriz. Jean-Jacques Rousseau
tarafından ortaya atılan bu idea daha geniş kitlelere yayılarak Osmanlı topraklarına kadar gelmiştir.

Ulusalcılığın Temeli

  Diğer bazı ideolojilerin tersine Ulusalcılık fikri ırkı ya da dini esas almaz. Ortak kültür,
Ulusalcılık fikrinin yapı taşıdır. Çünkü bir bölgede yaşayan insan topluluğu içerisinde farklı dini 
görüşler veya ırklar bulunabilir. Farklı ırktan gelen veya farklı dine mensup olan insanlar aynı 
dili konuşarak ortak bir kültüre sahip olabilirler.

Atatürkçü Ulusalcılık

 Kurtuluş Savaşı sırasında bayrağı taşıyan Ulu Önder Atatürk; arkasında sadece tek bir ırkın 
veya dini görüşün olmadığını biliyordu. Çünkü bu topraklarda yüzyıllar boyunca farklı 
inançlara, farklı ırklara mensup insanlar yaşadı. Atatürk bunun bilincinde bir Cumhuriyet 
kurmuş ve yaşamı boyunca bu fikre mensup olmuştur.

  Atatürk’ten sonra ise bu fikri gerçekten anlayabilmiş ve hayatını bu fikre adamış kişilerin sayısı
belki de bir elin parmak sayısını geçmeyecek derecededir…

Günümüzde Ulusalcılık

  Günümüzde Ulusalcılık fikrinin bir kömürden farkı kalmamış seviyededir. Ağızlara sakız olmuş 
bu sözcüğün sadece dilde kalmaması; akıllarda yaşatılması gerekmektedir. Umudumuz olan 
Türk Gençliğine bu konuda inancımız her daim tamdır.

  Değerli vaktinizi ayırıp okuduğunuz için teşekkürlerimi sunuyorum. Yeniden görüşene dek 
hoşça kalın...

Yaşamı Zile’den Nizip’e, Kilis’ten Ankara’ya ulaşan Cumhuriyet kadını ve öğretmeni Lütfiye Hanım ile Ziraat Bankası veznedarı Hüsnü Beyin, Mehmet Ali ve Mahmuttan sonraki oğlu olarak 10 Temmuz 1939 da Tokat’ın Zile ilçesinde dünyaya geldi.

İlkokul eğitimini annesinin görev yeri Kilis Kemaliye İlkokulunda 1951 senesinde tamamladı. 1957 senesinde ise Kilis Ortaokulu ve Kabataş Erkek Lisesi’ni bitirdi.

Yükseköğrenimine Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde başladı. Bu sırada Yeni Gün Gazetesi’nde spor muhabiri olarak işe başladı. Kısa bir zamanda gazetenin yazı işleri müdürlüğüne terfi etti. 1962 ve 1963 yıllarında bu işi yaptı. Doktorasını, Paris (Sorbon) Hukuk Fakültesin’de, “Modern Türkiye’de Siyasi Güçler” adlı tezliyle 1967 de tamamladı. 1968 yılında Hacettepe Üniversitesi Siyaset Sosyolojisi alanında eğitim görevlisi olarak göreve başladı. 1972 yılında TRT Bilimsel Başarı Ödülü aldı. 1972 yılında Siyasal Bilgiler Fakültesine geçti ve doçent oldu.

Siyasi Hayatı ve Kültür Bakanlığı

1971-1977 yılları arasında Yankı Dergisi’nde önemli bir görevdeydi. Yazdığı yazılar ile dönemin Cumhuriyet Halk Partisi Başkanı Bülent Ecevit’in dikkatini çekti ve tanışma imkanı buldu. 1977 yılında Cumhuriyet Halk Partisinden İzmir Milletvekili Seçildi.

1978 yılında Bülent Ecevit tarafından kurulan 42. Hükümetle Kültür Bakanlığı görevine başladı ve 1979 yılında bu görevi tamamladı. Kültür Bakanlığı görevi sırasında “Ulusal Kültür Derisi”ni yayımlattı.

1980 Darbesi Sonrası Yaşamı, Eşi ve Çocukları

12 Eylül 1980 Darbesi sonrasında Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde siyaset Bilimi Dersleri vermeye başladı ve 1988 yılında profesör oldu. 1991 yılının sonlarında Cumhuriyet Gazetesi’nde “Haftaya Bakış” adı altında köşe yazarlığı yaptı. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği ve Atatürkçü Düşünce Derneği gibi derneklerin toplatılarında konuşmacı olarak bulundu. Daha sonra ise Atatürkçü Düşünce Derneği Genel Başkan Yardımcılığı görevi yaptı. 1993 yılında Fransız Ulusal Liyakat Nişanında layık gö

rüldü.

1966 senesinde, Fransa’da doktorasını yaptığı sırada tanıştığı ve aynı zamanda Altınay ve Dolunay isimli kızlarının annesi Nilgün Hanımı 9 Eylül 1995 yılında geçirdiği trafik kazasında kaybetti. Aynı kazada kendisi de ağır yaralandı.

1997 Nisan ayında ikinci evliliğini Nilüfer Hanım ile yaptı. 22 Eylül 1999 da üçüncü kızı Nilhan Nur dünyaya geldi.

Düzenlenen Bombalı Suikast ve Vefatı

21 Ekim 1999 da saat 9.30 sularında yazısını faksladıktan sonra arabasına binmek için evden çıktı. Arabasının üstünde silecek ile kaput arasına konulmuş poşete sarılı paketi alıp kapıyı açtığı sırada büyük bir patlama gerçekleşti. Bayındır Hastanesine götürülmüş ve bilinci kapanmış bir halde Tıp Fakültesi Hastanesi’ne getirildi. Op. Dr. Hasan Karakış tarafından muaynesnden sonra vefat ettiği tespit edildi ve aynı doktor tarından ölüm raporu hazırlandı. Dr. Ersin Kaya tarafından basın açıklamasında bildirildi.

23 Ekim 1999 da, puslu bir Ankara gününde toprağa verildi. Cenzase törenine Cumhuriyet sevdalısı binlerce insan ve Türk Silahlı Kuvvetleri mensubu bir çok kişi katıldı. Vefatından sonra 1999 Sertel Demokrasi ödülüne layık görüldü.

Umut Davası

2000 yılında yapılan operasyonlarda Hizbullah Örgütü ve bu örgütün uluslar arası terör eylemleri içinde bulunan İran’la bağlantısı büyük ölçüde gün yüzüne çıkarıldı. Uğur Mumcu, Bahriye Üçok, Muammer Aksoy ve Ahmet Taner Kışlalı’yı öldüren “Kudüs Ordusu” isimli örgütün yöneticileri İran’a kaçsa da, tetikçileri yakalandı Umut Davası’nda yargılandı ve mahkum oldu. Fakat yıllar içerisinde yapılan yasa değişiklikleriyle hepsi dışarıda...

Bu arada Ahmet Taner Kışlalı’ya düzenlenen suikastten önce “Akit Gazetesi”nde hakkında haber düzenlenmiş ve fotoğrafının üzerine çarpı atılmıştı.