Péter Magyar. He wasn’t your typical opposition politician, he was a product of the very system he broke. As the ex-husband of Fidesz’s star Justice Minister, Judit Varga, and a high-ranking executive in state companies, he was the ultimate regime insider. Because he knew exactly how Orbán’s machine worked, his rebellion hit with an authenticity that traditional rivals simply didn’t have.



The first spark of change happened in February 2024. Katalin Novák, then President of Hungary, who had campaigned on family values and the protection of children, did the opposite. She pardoned Endre Kónya, the former deputy director of the Kossuth Zsuzsa Children's Home in Bicske, who was involved in covering up a child sexual abuse case. Judit Varga, then Minister of Justice and Magyar's ex-wife, countersigned the pardon. Magyar? He was not having it.



Péter Magyar, announced on Facebook:



”Today, I am submitting my resignation from my positions at both state-owned companies. I am also resigning from my seat on the supervisory board of the partially state-owned MBH Bank Nyrt. My resignation is not based on professional reasons.

I do not want to be part of a system for even a single minute in which those truly responsible hide behind women’s skirts, where Tónik, Ádám, and Barbara can laugh merrily into their hands while thoughtlessly sacrificing those who, unlike them, never worked for their own financial gain but for the sake of their country and their fellow citizens.

For a long time, I believed in an idea—a national, sovereign, civic Hungary—and for many years I tried, with my own modest means, to contribute to making this a reality. But over the past few years, I have slowly—and now finally—come to realize that all of this is really just a political product, a sugar coating that serves only two purposes: to conceal the workings of the power machine and to amass immense wealth.

I believe that Hungary is not the country of the Antal Rogáns, the oligarchs, or even just a few influential families, but rather the country of the János Hunyadis, the István Széchenyis, the Ignác Semmelweis, the István Bethlens, the Miklós Radnótis, Margit Slachtas, Sándor Márais, the freedom fighters of ’56, the Ludas Matyis, and every decent Hungarian.” (translated and summarized)





From that day on, the days of the Orbán government and the Fidesz-KDNP coalition were numbered.



Since the Orbán government controlled the media, what did Magyar do you might ask?



He bypassed it.



To reach his audience, he used the one thing the government couldn’t control, social media. Magyar reached out to the masses by pulling back the curtain on the corruption inside Fidesz. He didn’t just make accusations, he just spoke like a man who had been in the room where it happened.



He appeared on the independent YouTube channel Partizán, accusing Orbán’s government of corruption and instantly grabbing the nation’s attention. He wasted no time and took over the inactive, already existing Tisza Party to bypass the bureaucracy. He then began traveling all across Hungary. Ideologically, he is a conservative-liberal, which helped him attract traditional rural conservative voters alongside liberals and pro-europeans. He essentially united two rival voter bases into one.



Then came his first test, the European Parliament election.



On 9 June 2024, Hungary had its European Parliament elections. Tisza was about to enter its first election. The numbers came up rather impressive:



Fidesz-KDNP: 44.82 percent (losing 2 seats, 11 in total).



Tisza: 29.60 percent (winning 7 seats from scratch).



DK-MSZP-Dialogue: 8.03 percent (losing 3 seats, 2 in total).



Mi Hazánk: 6.71 percent (won a single seat).



These results proved that Magyar was indeed a serious threat to Orbán’s autocratic government. Magyar kept the pace, joining the pro-European European People’s Party shortly after the election.



His ideological position has remained consistent. On 18 March 2025, the Hungarian Parliament passed a bill that forbids promoting or displaying homosexuality or gender reassignment to anyone under 18. This effectively led to a ban on Pride parades and caused a major scandal among progressives, liberals and within the European Union. Magyar? He didn’t budge, he just stayed silent.



He kept that silence all the way through the most important day in modern Hungarian political history: 12 April 2026. Polls had shown two different outcomes, government-allied polls showed Fidesz-KDNP ahead, while the opposition polls said otherwise. The pace was high, and the turnout was at a historical high of 78.94 percent. (that’s almost 80 percent!) After all of this campaigning and the catastrophic defeat in 2022, this time, it had to be over, right? Let the results speak for themselves.



Tisza

Constituency vote: 3,333,415 (55.26 percent)

Party vote: 3,385,890 (53.18 percent, no swing since new party)

Total seats: 141. (won from scratch)



Fidesz-KDNP

Constituency vote: 2,215,225 (36.72 percent)

Party vote: 2,458,337 (38.61 percent, a 15.52 pp swing)

Total seats: 52. (lost 83 seats)



Mi Hazánk

Constituency vote: 345,252 (5.72 percent)

Party vote: 358,372 (5.63 percent, a 0.25 pp swing)

Total seats: 6. (same as 2022)



Tisza won a two-thirds supermajority. Orbán’s autocratic system absolutely failed him. It favored the opposition with a two-thirds supermajority, enough to overhaul Hungary from top to bottom. Budapest was cheering that night. Magyar said in his victory speech:


“My fellow countrymen! Hungarians! We did it! The Tisza and Hungary have won this election. Not just by a little, but by a lot. In fact, by a great deal. Together, we have ousted the Orbán regime; together, we have liberated Hungary… Our victory is visible not only from the moon, but from the window of every Hungarian home. Whether it’s the smallest mud-brick house or a high-rise apartment building, in a big city or in the countryside, it’s visible from every Hungarian window.” (source)


This time, victory was not only limited to the Moon, and of course, Brussels. But was visible from the window of every Hungarian home. Péter Magyar, with that speech, stood with the Hungarian people.


But hold on, what about the silence that he kept? Well…

After his historic election victory, he declared:


”In Hungary, everyone has the right to freedom of assembly. Period.”

By saying this, he proved he was not like Orbán at all. He showed that he is indeed both a conservative and a liberal.

Thank you for sparing your time.



Árad a Tisza!

Sources:

https://www.nytimes.com/2026/04/14/world/europe/viktor-orban-peter-magyar-election.html



https://www.prospectmagazine.co.uk/world/europe/hungary/73053/between-the-lines-peter-magyars-victory-address



https://www.theguardian.com/commentisfree/2026/apr/15/viktor-orban-defeated-energetic-campaigning-peter-magyar-hungary-election



https://en.wikipedia.org/wiki/2026_Hungarian_parliamentary_election



https://en.wikipedia.org/wiki/2024_European_Parliament_election_in_Hungary



https://www.venice.coe.int/webforms/documents/?pdf=CDL-AD(2011)016-e



https://www.osce.org/odihr/elections/hungary/121098



https://www.amnesty.org/en/documents/eur27/2085/2020/en/



https://www.hrw.org/news/2026/04/14/hungary-new-government-needs-to-restore-rule-of-law



https://rsf.org/en/country/hungary



https://freedomhouse.org/country/hungary/nations-transit/2024



https://www.transparency.org/en/countries/hungary



https://results.elections.europa.eu/en/hungary/



https://www.reuters.com/world/europe/hungarys-orban-sees-weakest-support-decades-eu-vote-opposition-tisza-surges-2024-06-09/



https://www.venice.coe.int/webforms/documents/default.aspx?pdffile=CDL-REF%282024%29006-e



https://www.venice.coe.int/Newsletter/NEWSLETTER_2012_02/1_HUN_EN.html



https://www.venice.coe.int/webforms/documents/default.aspx?pdffile=CDL-AD%282012%29012-e



https://www.reuters.com/world/europe/hungarys-president-signs-law-banning-pride-parade-despite-protests-2025-03-19/



https://helsinki.hu/en/wp-content/uploads/sites/2/2024/04/HHC_Hungary_states_of_exception_20240402.pdf



https://www.reuters.com/article/world/hungary-gives-government-right-to-extra-powers-in-face-of-terror-threat-idUSKCN0YT1DA/

https://www.bbc.com/news/world-middle-east-68264363



https://en.wikipedia.org/wiki/Katalin_Nov%C3%A1k_presidential_pardon_scandal



https://instituteofgeoeconomics.org/en/research/hungarys-electoral-system-constructing-a-system-favorable-to-the-governing-party-and-its-future-prospects/

/Dipnot: Hizip kelimesi Türk Dil Kurumuna göre parti veya sendika gibi toplumsal örgütlerde örgütün izlemekte olduğu ana siyasi çizgiye veya çalışma biçimine karşı olan, ayrı bir teşkilat merkezi bulunan örgüt içi grup; bölüngü, bölüntü, fraksiyon anlamına geliyor.

Dünya bundan tam 20 sene önceyi, 2005in son demlerini yaşıyordu. Türkiye de ise kış aylarının başlangıcı olan aralık yavaş yavaş üstünden kasım mayhoşluğunu kaldırıyor; çetin soğukları getiriyordu. Aralık ayının ortalarına doğru yazımızın kaleme alınmasına vesile olan DİSK (10 Aralıkçılar) heyeti İstanbul Dedeman Otelde gerçekleştirecekleri toplantı için hazırlanıyorlardı. İlki Bolu’da gerçekleştirilen toplantıya “Solda Yenileme” adı verildi. Toplantıya katılan isimler ise şu şekildeydi: Yönetici rolünde Erol Tuncer, Konuşmacılar sıfatında ise Süleyman Çelebi, Burhan Şenatalar, İbrahim Kaboğlu, Fuat Keyman, Kuvvet Lordoğlu, Erol Katırcıoğlu, Ayşe Buğra, Fatmagül Berktay, İpek İlkkaracan, Kemal Işık, Tarık Akan, Rutkay Aziz, Meral Okyay, Pelin Batu bulunuyordu. Programa katılan yaklaşık 300 siyasetçinin Erdal İnönü ve Altan Öymen de vardı. Heyet bu toplantı sonucunda “yeni siyaset anlayışı” fikirlerini duyuracaktı. 

2006 ve 2007 yıllarında, çeşitli illerde, bu toplantıların devamı niteliğinde toplantılar gerçekleştirildi ve kamuoyunun desteği alınmaya çalışıldı. 23 Temmuz 2007 Genel Seçimlerinde ÖDP, SHP, DSP ve diğer sol hareketlerin ortak bir listeyle seçimlere girilmesi için çalışmalar yürütüldü. 2008 yılında çeşitli illerde örgütlenerek projenin daha geniş bir kitleye yayılması amaçlandı.

Hali hazırda CHP’nin içerisinde Ulu Önder Atatürk’ün adından rahatsız olanlar, onun mirasını bölmeye çalışanlar bulunuyor. Bu isimler gerek parti genel başkanlığında, gerek il-ilçe başkanlığında, gerekse kilit noktalarda çalışmalarını gayeleri uğrunda yürütüyorlar. Kafanızda somutlaşması için örneklerle bunları açıklayayım:

-“Demirtaş çıkınca kucaklaşacağız, onun söyledikleri çok önemli.” diyordu Tuncay Özkan. 
-“Tekke ve zaviyelerin kapatılmasının toplumu yozlaştırıldığını” düşünüyordu Bülent Kuşoğlu.
-Altı Ok’u yeniden yorumlayan, Kanun Hükmünde Kararnameler için imza veriyordu Fethi Açıkel.
-PYD’li terörist Aziz Güler’in leşinin kaldırıldığı törene katılmıştı Gamze Akkuş İlgezdi.
-Kemal Derviş’in Hazine Müsteşarlığını yapmıştı Faik Öztrak.
-“Demirtaş’ın terörü bitirme çabası samimiydi, bu yüzden içeride” diyordu Aykut Erdoğdu.
-SODEV’de görev yapmıştı ve “Tüm KHK’lılar işlerine iade edilmeli.” diye çırpınıyordu Gökçe Gökçen.
-DHKP-C’li Nuriye Gülmen ve Semih Özakça için oturma eylemi yapıyordu Gülizar Biçer Karaca.
-“Sınırımızda başkası olacağına PYD olsun.” diyordu Muharrem Erkek.
-“AA’ya alternatif bir sistem kuruyoruz.” deyip 7 milyon TL harcamıştı Onursal Adıgüzel. (Sistem 5 
dakika sonra çökmüştü.)
-“Atatürk döneminde demokrasi yoktu.”, “CHP’nin içerisinde askeri vesayetçiler var.”, “Atatürk 
döneminde dahi hiçbir zaman bu topraklarda laiklik ve demokrasi olmadı, çizgileri hep askeri vesayet 
belirledi.” diyordu Orhan Sarıbal. 
-Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartına uyulmasını partinin değiştirilmez ilkesi haline getirmeye 
çalışmıştı Seyit Torun.
-HDP ile birlikte çalıştıklarını açıklamış, yıllarca Doğu ve Güneydoğu’daki delegelerin belirlenmesinde 
önemli rol oynamış, PYD’li teröristi basın açıklaması sırasında meclise sokmuştu Veli Ağbaba.
-“En büyük teşekkürü Demirtaş’a ediyorum” diyordu Yıldırım Kaya.
-“Kürt sorununu eşitlik ve yurttaşlık temelinde çözeceğiz.” diyordu Yunus Emre.
-“Bizleri 1930’ların CHP’si gibi görmeyin.”, “PYD terör örgütü değildir.”, “Yerel Yönetim Özerklik
-PKK'nın yayın organına konuşmuş ve "Öcalan'ın hakları ihlal ediliyor." demişti Sezgin Tanrıkulu.
Şartının çekincelerini kaldıracağız.”, “Ben Dersimli Kemal’im…” diyordu Kemal Kılıçdaroğlu.
-Eşiyle kürsüye çıkıp zafer işareti yapıyordu Ekrem İmamoğlu.
-“Kürt sorunu” hakiyesini diline doladı Özgür Özel.
-Atatürk diyemiyordu Canan Kaftancığlu...

Ve son olarak önce partili arkadaşlara sonrada oy veren arkadaşlara sesleniyorum: Cumhuriyet Halk Partisi bizim partimizdir, Atatürkçülerin partisidir. Kimse CHP’den büyük değildir. Korkmayın sesinizi avazınız çıktıkça duyurmaya gayret edin. Unutmayın burası CHP, burada 10 Aralık’tan önce 29 Ekim gelir.

  Ulusalcılık ya da Milliyetçilik; Avrupa da yaşanan Sanayi Devrimi sonrasında ortaya çıkan işçi 
ihtiyacı ile birlikte gelişme imkanı bulmuştur. İnsanlar arasındaki güçlü bağı oluşturmanın 
temelinde dil yatar. Dili ise ortak kültür oluşturur. Yazımızın konusu olan Ulusalcılık fikri, ortak 
kültürü esas alır. 

  Ulusalcılık ideolojisinin asıl ortaya çıkış noktasına ise 18. yüzyılın ortalarında gerçekleşen ve 
asırlar boyunca dünyayı etkisi altına alacak “Fransız İhtilali” diyebiliriz. Jean-Jacques Rousseau
tarafından ortaya atılan bu idea daha geniş kitlelere yayılarak Osmanlı topraklarına kadar gelmiştir.

Ulusalcılığın Temeli

  Diğer bazı ideolojilerin tersine Ulusalcılık fikri ırkı ya da dini esas almaz. Ortak kültür,
Ulusalcılık fikrinin yapı taşıdır. Çünkü bir bölgede yaşayan insan topluluğu içerisinde farklı dini 
görüşler veya ırklar bulunabilir. Farklı ırktan gelen veya farklı dine mensup olan insanlar aynı 
dili konuşarak ortak bir kültüre sahip olabilirler.

Atatürkçü Ulusalcılık

 Kurtuluş Savaşı sırasında bayrağı taşıyan Ulu Önder Atatürk; arkasında sadece tek bir ırkın 
veya dini görüşün olmadığını biliyordu. Çünkü bu topraklarda yüzyıllar boyunca farklı 
inançlara, farklı ırklara mensup insanlar yaşadı. Atatürk bunun bilincinde bir Cumhuriyet 
kurmuş ve yaşamı boyunca bu fikre mensup olmuştur.

  Atatürk’ten sonra ise bu fikri gerçekten anlayabilmiş ve hayatını bu fikre adamış kişilerin sayısı
belki de bir elin parmak sayısını geçmeyecek derecededir…

Günümüzde Ulusalcılık

  Günümüzde Ulusalcılık fikrinin bir kömürden farkı kalmamış seviyededir. Ağızlara sakız olmuş 
bu sözcüğün sadece dilde kalmaması; akıllarda yaşatılması gerekmektedir. Umudumuz olan 
Türk Gençliğine bu konuda inancımız her daim tamdır.

  Değerli vaktinizi ayırıp okuduğunuz için teşekkürlerimi sunuyorum. Yeniden görüşene dek 
hoşça kalın...

Milliyetçi seciyeye sahip olduğunu iddia eden her Türk araştırmacı, bilimsel düşüncenin birikimli ve sistemli olduğunu kabul ederek; milli faraziyeler çerçevesinde oluşmuş birikimin havuzunda yüzmelidir. Konumuz Türk kimliği olduğundan “Gökalp” havuzunun birikiminde yüzmekteyiz.

Dünyada iktisadi sistemin değişmeye başladığı 15. Yüzyıldan itibaren başta olağan kültürel değişimler, ardından suni politik hamlelerle millet tanımları değişmeye başlamıştır. Özellikle 19. Yüzyılda millet bilincinin lehine gelişen düşünce hayatı, 2. Dünya Savaşı’ndan sonra Varoluşçu ve Liberal cereyanlarla aleyhte seyretmiştir. Küreselleşen dünyanın kurulan yeni kurumları ise millet tanımlarını ve etnik birikimleri değiştirmeye başlamıştır. Ülkemizde de 1980’den sonra başlayan Neo-Liberal politikalar ile Türklüğün Ne’liği üzerine bir hayli tartışma yaşanmıştır. Bu tartışmaların bir kısmı iyi niyetli olmakla beraber büyük bir kısmı ekmeğini emeğinden/devletinden değil de efendisinden yiyen beşinci kol personellerinin tartışmalarıdır. Bu personeller, milenyumdan sonraki siyasi ve sosyo-kültürel zeminden faydalanarak, Türk gencinin zihnini kuşatmaya başlamıştır. Bu kuşatmayı kırmaya memur edilen çevreler ise basiretsiz kalmıştır. Halbuki biz milliyetçilere göre Türklüğün ne’liği; atalarımızın fütuhatı ve milli mütefekkirlerimizin çalışmalarıyla tespit edilmişti.

Geldiğimiz noktada 21. Yüzyıl dairesinde yaşayan vatandaşlarımız, soyca/dince/maddeler çevresinde belli kimlik tartışmalarına maruz kalmaktadır. Bu tartışmaların lüzumu, varlığı, yönü asla sarih olmamakla beraber hiçbir gerçeği yansıtmamaktadır. Ülkemizdeki tartışmaların yanı sıra birer beşinci kol faaliyeti olmakla beraber Türk çocuğunu kıskaca almaya çalışan batı taassubu fikirler, ülkemizde kol gezmekte ve teveccüh görmektedir. Batılı taassup; kadın-erkek ilişkilerini, aile düzenini, milletlerin hususi özelliklerini, cinsiyetleri, inançları tehdit ederek hayatın tabii akışını tehdit etmektedir. Bu tehdidiyle, Türklük gibi binlerce yıllık töre birikiminden mürekkep bir kavramı da hedef tahtasına koymuştur. Ülkemizde soyca Türk olan bir kısım gençlerimiz ise kafelerde boş sohbetler ve lüzumsuz tartışmalar ile Antik Yunan tiyatrosu görünümünde bir yapıda duruyor ve kick bass gürültüleri sanat zannedip, batının palampoş giyimine özenerek ya çıplak geziyor yahut reklam panosu gibi sokaklarda yürüyor. İçler acısı bir görünüm sergileyen Türk gençliği; ailesinin çabası ve gayretiyle, devletinin harcamalarını boşa çıkarıp, batının miskin gençlerine özeniyor. İşte bu ahval ve şerait içerisinde, zaman akıp fikri işgal yayıldıkça; milliyetçi kimseler için Türklüğün ne’liği üzerine daha boyutlu düşünceler gelişmeli ve yayılmalıdır.

Ne’liğe matuf olacak bir düşünce derlemesi, ancak milletimizin gerçekleri ve milenyumun gerekleri çerçevesinde yapılabilir. Tarihsel sürece ve hayatın gerçeklerine başvurulduğu zaman, Türklüğü soyca bir kalıba sığdırmak doğru olmamakla beraber Türklüğe zarar verip niteliğini küçültmektedir. Türklüğü kafatasındaki mm’lik çıkıntılarda, bıyıkta, omurgada arayanlar hem hayal kırıklığına uğrayacak hem de Türklüğe bir hayli zarar vermiş olacaktır. Türk’ün camideki, mezhepteki konumunu arayanlar ise binlerce yıllık mazisi olan ulu bir çınara karşı bölücü bir faaliyette bulunmuş olacaktır. İşte Ziya Gökalp, bu durumdan mütevellit gerek ırk bilimi usullerine gerek siyasi muhabbetleri ittihaz etmeyip, Türklüğü cismani değil ruhi bir zeminde görmüş olmalıdır. O halde Türklüğün gerçek ne’liği nedir ve ne olmalıdır? Türklük bir isim midir yoksa bir fiil midir?

Bugün Anadolu’da bir dükkân sahibinin yahut bir belediye işçisinin birine “gavur tohumu” diyerek onu sosyal dışlamaya maruz bırakıp resmen Türk olmaktan meneden tavrı, hangi sebepten ortaya çıkmaktadır? Sıradan eğitimli/eğitimsiz bir vatandaş hangi filtrelerle birinin Türk olup olmadığına karar vermektedir? Bu sorular tam anlamıyla özümsenmeden ve cevabı yine kökünde aranmadan ortaya konacak tanımın/yasanın/sloganın bir geçerliği yoktur. Bu sorulardan açıkça tek bir yanıt çıkmaktadır: “Türklük bir erdemdir”. Erdem ise müspet davranış kalıplarıdır. Bu müspet davranış kalıpları ise sosyo-kültürel boyutta bir aşure görünümü çizmektedir. Türklük bu aşure görünümünün bıraktığı bütünleşik tatta yatmaktadır. Türk; namaz kılmasa bile mukaddesatına düşkün olana, namusundan-vatanından geçemeyene, sevdiğini usulünce sevene, çöpleri toplayıp bizim hayatımızı kolaylaştıran işçiye bilinçle bakana, çocuğunu okutup ortaya medeni bir insan çıkartan öğretmene hürmet edene, yere çöp atmaktan imtina edip de çöpünü elinde taşırken çevreye konteynır koymayan belediyeye söylenene, ince düşüncesini hayatın her alanına yayana ve bu gibi basit-karmaşık-zor müspet davranış kalıplarına sahip olup, bu vatanın bir ferdi olduğunu iddia eden, vatandaşlık gereğini yerine getirene denir. İşte bu nedenledir ki bu özelliklere sahip olmayıp, müspet davranış kalıplarına riayet etmemiş kimselere tabiri caizse “gavur” denmektedir. İşte bundandır ki kendisini Ermeni olarak addeden millete dahi müspet davranış kalıplarına sahip oldukça “gavur” denmemiş, “tebayı sadıka” denmiştir. Ve yine bundandır ki Aliya İzzetbegoviç, Yahya Sinwar, Şamil Basayev gibi soyca Türk olmayan kahramanlar, yukarıda vasıfları zikredilen Z kuşağının yozlaşmış gencinden daha Türk’tür.

Türklüğün ne’liğine dair zikredilen düşünceler metnin akışından da anlaşılacağı üzere şahsım tarafından ortaya konmamış, güncel tartışmaların ve ahvalin gidişatından ötürü malumun hatırlanmasına niyetle yazılmıştır. Türklüğün bir fiil özelliği gösterip, soyu-zürriyeti eksen almayıp, erdem odaklı bir kavram olduğunu anlamak için tarihsel süreçteki millet-devlet ilişkisine bakmak ve sıradan vatandaşa kulak vermek gerekmektedir. Bugün Toros eteklerinde yaşayan bir Türkmen için inancıyla, yaşamıyla, adaletiyle ez cümle; erdemli duruşuyla hasıla gelmiş bir vücut Türk’tür. Siyasetçilerin ve “post-modern ekser ulemanın” cümleleri yalnızca kendi sosyetik yaşamlarını bağlamakta olup hayatın gerçeklerine dahil değildir.

Gerek bu metnin yazılma sebebi gerek bu fikirlere ittihaz etmemin sebebi olan şey açıktır. Yukarda da bahsedildiği gibi “Batılı Taassup”. Bu taassup ile Türk milleti, bir noktada sert bir harbe tutuşacaktır. Kaldı ki taassup, savaşını ilan etmiş ve Türk milletine karşı hamlelerini yapmaktadır. Türk evladı da bu harbin bilinciyle kendi cephesinden iştirak etmek zorundadır. Lakin bu harp, meydanlarda kan dökerek olmayacaktır. Bu harbin cepheleri sokaklarda ve evlerdedir. Türk çocuğu ise bu cephelerde; iyi baba olarak, iyi arkadaş olarak, iyi evlat olarak, çalışkan öğrenci olarak, yere çöp atmayarak, dini kutsiyetlerini yücelterek, üreterek, Türk’çe yaşayarak, Türkçe konuşarak, Türk’çe giyinerek, Türk’çe sevdalanarak, tevriye üslubuyla; Türkü dinleyerek bu harbin cephelerinde bulunacak ve muzafferiyete yaklaşacaktır. Türk evladı, medeniyetler üstü seviyede bulunan töreli Türklüğüne sarılmış halde, tüm hücreleriyle beraber asrın melhame-i kübrasına hazır olmalıdır.

Değerli zamanını ayırıp, derdimi dinleyen sayın okurlara; Hüseyin Nihal Atsız’ın “Bütün Türk Gençliğine” şiirini armağan ediyor ve hürmetlerimi iletiyorum. Sağlıcakla…

Aziz Şükrü Yeldan, yeldanaziz6854@gmail.com