Yedinin Ölümü

Yedinin Ölümü 

Ⅰ

Yakınlarda bir yerdesin biliyorum ama sen artık yedilerdesin

Bense on yedimdeyim

Okuduğun hikayeleri yarım bıraktığın yerdeyim

Hani hayaller kurup sonra hepsini karaladığın kağıttan gemideyim

II

Şimdi ben,son zamanlarda çok sensizim

Seni aramak beyhude biliyor gözlerim ama yeterli değil sözlerim

Artık ben oynamayı bırakıp düşünerek uyuyakaldığın günlerdeyim

Ağlarken annenin söylediği son ninniyim 

III

Korktuğun gölgelerin ardında saklanıyorum bu karanlık ve çürümüş yerde

Belki unutulan bir eşya misali çıkarsın bir yerden diye

Fazla derinlere gitme kaybolursun dedim sana,dinlemez hep kendi bildiğini okurdun

Bilsen sen korkma diye hep baş ucunda aynı duaları okudum

 IV

 Kalmasın verdiğimiz sözler gömüldüğün o derin sularda

Ben yüzme bilmem,gitme korkarım kaybolduğun kıyılarda

Sen değil miydin gökkuşağı çizdiren bana bu yağmurlarda

Şimdi nasıl kendini layık görüyorsun sahipsiz mezarlara

 V

Tekrar elinden tutsam bir horoz şeker alsam sana

İkinciyi ister miydin,bir sigara mı yakardın yoksa?

Dönüşmekten korktuğun insanların mahkûmu oluyorsun 

Korkarım,sen sanki biraz ben oluyorsun

VI

Bana benzeme dememiş miydim sana,hep bindiğin o kırmızı salıncakta 

Sense hep ben olmak istedin sonunu

bilmeden kanattın çizdin

Sonra bedelini bir bülbülün kanatlarıyla ödedin

Elindeki misketleri bir tefecinin namlusuyla değiştin

VII

Düştüğümde yaralarımı sardığın güvercinler yok şimdilerde

Kimse inanmadığında saydığımız yıldızlar başkalarına ait

Dünya nankör fakat kediler değil bulutların üzerinde 

Hayat dediğin binlerce umut,tek bir kibrit

VIII

Bu bir veda değil,inanma sözlerime isterim ki tekrar senle kalsam 

Son bir kez sarılmış gibi yapsan ben de ellerinle avunsam

Aynı masalları okusam yine birlikte inansak

Sen yine sen olsan,ben yine ben kalsam

IX

Öyle bir bağlasam ki saçlarını kader bile çözemese

Öyle bir yere saklansak ki kimseler bilemese 

Yalvarırım son kez

Ya yokluğunla beni de götür ya da kal yine benimle

X

Üzgünüm,seni biraz da ben öldürdüm ama bir o kadar da güldürdüm

Ben senin narin bedenini ellerimin arasından düşürdüm 

Şimdi toprağına papatyalar ekmek acıtıyor canımı 

Geri geleceğini bilsem veririm bütün gözyaşlarımı

XI

Tekrar kulağıma umut verici şeyler söyle bu sefer söz veriyorum inanırım 

Seni öldürmelerine izin vermem,savaşırım

Bu sefer sen benim elimden tut gidelim 

O hayalini kurduğun atlıkarıncaya

Dönelim eski günlere birlikte, dönelim, dönelim...