ECE AYHAN HAKKINDA AZ BİLİNENLER -1-

Bölüm 1: ”abiler” Hitabı Nereden Gelir?

Ece Ayhan, en popüler şiirleri arasında başı çeken, aynı zamanda poetik manifesto niteliği taşıyan ”Mor Külhani” şiirinin her kıtasında iki kere ”abiler” hitabını kullanır.

Peki ama bu abiler nereden gelir, aslı astarı nedir? Evet, her Ece Ayhan şiirinde olduğu gibi bu şiirde de hiçbir dize ve hatta sözcük, rastgele veya işlevsiz olmasına rağmen şiire eklenmemiştir, hele hele 12 kere geçen bir hitap! Çünkü Ece, şiirini, kendi deyimiyle ”sıkı” ördüğü için hiçbir ibarenin yerini değiştirmeye tenezzül edemezsiniz. Eğer buna kalkışırsanız şiir parçalanır. Gelin, bu parçalanması imkansız şiiri Ece’nin deyimiyle bir nebze olsun ''öldürelim''!

‘Şiirimiz karadır abiler’deki ‘abiler’ sesi, Ece Ayhan’ın karşısına, tüyler ürpertici bir çığlık olarak 1969’da Kayseri’de çıkar. ‘Abiler’in çıkış yeri, Kayseri sokaklarında bir kadının, basına yansıyan çaresiz yalvarışıdır. 1969’da, Kayseri’de Türkiye Öğretmenler Sendikası’nın -TÖS- olağan genel kurulu toplanır. Ülkücüler, nizam-ı âlem adına o salonu basarlar. Sonra da Kayseri sokaklarına dökülüp kimi kırtasiye dükkânlarını solcu kitaplar sattıkları için yıkıp kırarlar. O sırada, Kayseri pavyonlarından birinde çalışan bir konsomatris, kaldığı otelden şöyle bir çıkmıştır kaldırıma. Ülkücüler, o konsomatrisin çevresini hemen kuşatırlar ve ibret-i alem için onu, orada, çırılçıplak soymak isterler. Konsomatris yalvarır: “Abiler beni öldürün; ama bana bunu yapmayın!” Kaynakları genellikle köylüler, beslemeler olan konsomatrisler, öylesine ezilmişlerdir ki, kendileri 30-40 yaşlarında olsalar bile 18-20 yaşlarındaki müşterilerine ‘abi’ derler.

Ece Ayhan oturur, ‘Mor Külhani’yi yazar: “Dirim kısa ölüm uzundur cehennette herhal abiler”