Cehaletin içerisindeki insan, her türlü kötülüğü yapabilecek ve her türlü söylentiye aldanabilecek potansiyeldedir. Cehalet denilince akıllara ilk gelen isim ise tarihin babası İlber Ortaylı'dır. Ne der İlber Ortaylı..

'' Bir insanın en büyük kusuru, cehaletidir. Cehalet görgüsüzlük doğurur!'' 

Cehalet içerisindeki insan, cehaletini görünüşüyle kapatmak ister. Abartılı kıyafetler, entelektüel izlenimler..
Lakin gelin görün ki; dışı deha, içi boşluk çınlayan insanlardır. Hemen hemen her konuda fikir sahibidirler. Tartışmaların bir numaralı galibidirler. Hatta en doğru söz, kendi ağızlarından çıkan sözdür!
Günümüz Türkiyesi ve onun öncesinde de en büyük günahımız, yine cehaletimizdi. Zaten İlber Ortaylı'da buna değinmeden geçmez.

''Sopayı diksen filiz verecek şu topraklarda hala sürünüyorsak, açsak ve yorgunsak iki sebebi var; cehalet ve ihanet !''

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Bazen bazı anlar olur..
Kendi fikirlerimizi özgürce açıklayamayız çünkü kendimizi karşıya anlatamayız. Ne yaparsak yapalım, geri dönüş her zaman olumsuzdur !

Bakalım İlber hoca bu duruma nasıl bakıyor ?

'' Cahille polemiğe girilmez. Çünkü onun seviyesine inersen seni orada yener !''


İşte bir türlü haklı çıkamadığımız, bildiğimiz doğrulardan şüphe duyduğumuz insanların gerçek tarafı böyle !

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Cehalet denilince akla kitaplar gelir. Yazıp çizerek, okuyarak cahilliğe savaş açar insan. Doğru olan da budur. Kitapsız kalan bir millet, medeniyetsiz kalmış demektir. Medeniyetsiz kalmış bir millet ise, yok olmaya mahkumdur !

Çünkü medeniyeti başlatan kitaplardır, ilimdir ve fendir. Kitaplar bilgiyi , bilgi medeniyeti ve medeniyet ise cehaleti yok eder !

Peki bu duruma İlber Ortaylı ne diyor ?

''Okumayan toplum, düşünmeyen toplumdur. Düşünmeyen toplumun sonu ise cehalettir. ''

O halde ne yapmamız gerekir?

Az çok demeden okumamız gerekir. Okuduklarımızı hayatımıza uyarlamak gerekir. 

"Nasıl uyarlanacakmış hayata hocam, eksik anlatma !!"

Şöyle ki.. Kitap okumak direkt bize para kazandırmaz. Belli konularda fikir sahibi olmamızı sağlar. Kelime dağarcığımızı genişletiriz. Akıcı ve güzel konuşabilmemize de olanak sağlar. Konuşurken kullandığımız sözcükler birer cephane ise, nasıl konuştuğumuz ise bir silahtır! İşte cehaleti bu silahla yok edebiliriz. Konuştuğumuz zaman kuru sıkı değil de , dolu ve gerçek mermilerle yani hakikati açığa çıkaracak sözcüklerle konuşmalıyız. Aksi taktirde , boş lakırtıdan öteye gidemeyiz.

Şimdilik bu kadar..

Kendinize çok ama çok iyi bakın.
ESEN KALIN..