Kahramanlar Neden Hep Yaralıdır?

Başlığı görünce aklınıza kahramanların yaralı olduğuna dair basit bir yargı gelebilir. Oysa biraz düşününce şu soru çıkmaz mı? “Yarası olan yalnızca kahramanlar mıdır?” Elbette değildir. Dünyada her insanın, her canlının bir yarası var. Böyle bir durumda sadece kahramanların yarası olduğunu savunmak ne kadar mantıklı olur ki? Benim için olmaz.

Benim için “kahraman” nedir, kime denir bunu açıklamak istiyorum. Kahraman filmlerde, çizgi romanlarda, hikâyelerde gördüğümüz uçan, görünmez olan, gözlerinden ışınlar saçan kişiye denmez. Kahraman benim gözümde yaşadığı onca acıya rağmen amacı başkalarına ışık sızdırmak olan insandır. Herkes kırılır, korkar ve kaybeder. Kimisi o kırığı saklayıp içine kapanır, hatta ruhunu kötülük sarar belki; fakat “kahraman” olarak adlandırdığım o kimi kesim ise o kırığın içinden başka insanlara ışık sızdırır. Yara, insana özgüdür. Kahramanlık ise o yarayla yürümeye devam edebilmektir bana göre. Kahraman dediğimiz insan acısına rağmen sorumluluk alan, devam eden, başkasını da düşünen insandır. Özetle kahramanı diğer insanlardan ayıran şey, yarasının varlığı değil, o yarayla ne yaptığıdır. Kahraman olmak için süper güce gerek yok, gerçek süper güç insanın yüreğindeki iyi niyettir. Bu açıdan bakarsak kahraman olmak insanın gündelik hayatta yaptığı ufak tercihlerde saklıdır. Gandalf’ın söylediği gibi:

"Sıradan halkın her gün yaptığı ufak şeylerin kötülüğü dizginlediğini öğrendim. Basit nezaket ve sevgi gösterileri.”